<p>भास्कर चंदनशीव (१९४४&ndash;२०२५) हे मराठवाड्यातील दुष्काळी भागातील प्रमुख ग्रामीण कथाकार आहेत. त्यांच्या कथांमधून शेतकरी जीवन<em>, </em>दुष्काळ<em>, </em>कर्जबाजारीपणा<em>, </em>दलित&ndash;ग्रामीण जाणिवा आणि मानवी व्यथा यांचे प्रामाणिक चित्रण दिसून येते. प्रस्तुत शोधनिबंधात त्यांच्या जांभळे (१९८०)<em>, </em>मरणकळा (१९८३)<em>, </em>अंगारमाती (१९९१) आणि नवी वारूळ (१९९२) या प्रमुख कथासंग्रहांच्या आधारे ग्रामीण जीवनाचे चित्रण<em>, </em>सामाजिक वास्तव<em>, </em>भाषिक शैली आणि समकालीन संदर्भ यांचा अभ्यास करण्यात आला आहे. प्राथमिक ग्रंथांसोबत <em>Historicity Research Journal, </em>अभिसरण<em>, </em>इतर जर्नल लेख<em>, </em>थेसिस आणि समीक्षा यांच्या आधारे चंदनशीव यांची कथा मराठी ग्रामीण साहित्यातील महत्त्वपूर्ण सामाजिक दस्तऐवज असल्याचे स्पष्ट होते. त्यांच्या कथांतून ग्रामीण महाराष्ट्राच्या बदलत्या वास्तवाचा इतिहास<em>, </em>वर्तमान आणि सामाजिक जाणीव एकत्रितपणे जाणवते.</p>

<p>&nbsp;</p>