ଏହି ପ୍ରବନ୍ଧରେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସାହିତ୍ୟରେ ମିଥ୍ର ସ୍ୱରୂପ, ଉତ୍ପତ୍ତି, ବିକାଶ ଓ ସାହିତ୍ୟିକ ପ୍ରୟୋଗ ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି। ମିଥ୍ କେବଳ ପ୍ରାଚୀନ ମାନବର ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସ, ଦେବାଦେବୀ ଓ ଅଲୌକିକ କାହାଣୀର ସମାହାର ନୁହେଁ; ଏହା ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ସାମୂହିକ ମନୋବୃତ୍ତି, ସାଂସ୍କୃତିକ ଚେତନା ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱବୋଧର ଏକ ଗଭୀର ପ୍ରତିଫଳନ। ଗ୍ରୀକ୍ ଓ ରୋମାନ୍ ପରମ୍ପରାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଆଧୁନିକ ଓ ଉତ୍ତର-ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଥ୍ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ପ୍ରତୀକ ମାଧ୍ୟମରେ ସାହିତ୍ୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଆସିଛି। ହୋମର, ସୋଫୋକ୍ଲିଜ୍, ଭର୍ଜିଲ୍ଙ୍କ କୃତିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜେମ୍ସ ଜଏସ୍, ଟି.ଏସ୍. ଏଲିଅଟ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟିକଙ୍କ ରଚନାରେ ମିଥ୍ର ପୁନଃସୃଜନ ଓ ପୁନଃବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ତେଣୁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସାହିତ୍ୟରେ ମିଥ୍ର ଭୂମିକା କେବଳ କାହାଣୀର ଉପାଦାନ ଭାବରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ; ଏହା ସାହିତ୍ୟର ଅର୍ଥ, ପ୍ରତୀକ ଓ ମାନବୀୟ ଅନୁଭୂତିକୁ ଗଭୀର କରିବାର ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମାଧ୍ୟମ।
ମିଥ୍, ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସାହିତ୍ୟ, ଗ୍ରୀକ୍ ପୁରାଣ, ରୋମାନ୍ ପୁରାଣ, ମିଥ୍ର ପୁନଃସୃଜନ, ପ୍ରତୀକ, ସାମୂହିକ ଚେତନା, ଆଧୁନିକ ସାହିତ୍ୟ, ମିଥ୍ ଚେତନା, ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟ।
ରୁଦ୍ର ନାରାୟଣ ବେଉରା. ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ସାହିତ୍ୟରେ ମିଥ୍: ଏକ ସମୀକ୍ଷାତ୍ମକ ଆଲୋଚନା Myth in Western Literature: A Critical Discussion. Indian Journal of Modern Research and Reviews. 2026; 4(8):272-277
Download PDF